برای عکاسی از حضور روزهای کرونا، با رعایت اصول بهداشتی به سطح شهر رفتم و از دریچه دوربین عکاسی به واکنش و فرهنگ مردم در مقابل با کرونا نگاه کردم. یک چشم انداز نگاه مرا به خود جلب کرد. همان را موضوع عکاسی خود قرار دادم و به آن پرداختم. در این شرایط کرونایی، این […]

برای عکاسی از حضور روزهای کرونا، با رعایت اصول بهداشتی به سطح شهر رفتم و از دریچه دوربین عکاسی به واکنش و فرهنگ مردم در مقابل با کرونا نگاه کردم.
یک چشم انداز نگاه مرا به خود جلب کرد. همان را موضوع عکاسی خود قرار دادم و به آن پرداختم.
در این شرایط کرونایی، این ویروس واگیردار که همه ی دنیا را درگیر ساخته و رعایت اصول بهداشتی برای همه سنین ضرری شده، متوجه شدم در برخی موارد کمتر توجهی به کودکان و نوجوانان می شود. مثلا والدین برای خود ماسک زده اند ولی برای کودکشان ماسک نزده اند. در حالی که کودکان به همان اندازه بلکه بیشتر، در معرض خطر ابتلا به ویروس کووید-١٩ هستند.
بنابراین مشاهدات خود را با مطالعه پژوهش های علمی تکمیل تر کردم.
کودکان به ویروس کرونا مبتلا می ‌شوند اما بیماری در آن ‌ها به ندرت با علائم شدید همراه است. اگر حال فرزندتان خوب نیست، احتمال این که یک بیماری غیر ‌مرتبط با ویروس کرونا گرفته باشند از احتمال ابتلای آنان به این ویروس بیشتر است.
بهتر است کودکان و نوجوانان را کمتر در معرض رفت و آمد عمومی قرار دهیم و در صورت ضرورت بهتر است با رعایت اصول بهداشتی باشد.
در این امر آموزش جدی از طرف رسانه های آموزشی و بهداشتی برای عموم مردم واجب است. همچنین خانواده ها باید به کودکان خود بیاموزند که رعایت بهداشت برای سلامتی آن ها امری ضروری است.
دیدگاه پزشکی و سلامت کودکان توصیه می ‌کنند والدین در صورت وجود علائم زیر در کودک با پزشک مشورت کنند:
رنگ‌ پریدگی، ظاهر شدن لکه‌ های پوستی و سردی غیر طبیعی بدن، اختلال در تنفس، خِرخِر کردن هنگام نفس کشیدن، نفس ‌تنگی، کبودی لب ‌ها، بروز حمله های تشنجی، بروز مشکلات پوستی، درد بیضه در پسران.
والدین بهتر است با کودکان و نوجوانان رابطه پسندیده برقرار کنند. برای کودکان وقت بگذارند و احساس عشق، امنیت و مهم بودن را در آنان تقویت کنند و استرس و اضطراب بیماری را از آنان دور نگه دارند.
روانشناس راشل هربست می ‌گوید: اضطراب به مراتب واگیر‌تر از هر ویروس است و کودکان می ‌توانند آن را جذب کنند.
والدینی که اضطراب دارند بدانند، روش ‌های تشویق ‌کننده برای محافظت، کمک ‌کننده نیستند. شست‌وشوی مداوم دست و ضد عفونی کردن به نوبه خود محرک اضطراب ‌اند. و وسواس فکری در فرد بوجود می آورد.
تارا پریس، استادیار روان ‌پزشکی و علوم زیست ‌رفتاری می گوید: مهم نیست که چه‌ قدر متوجه آنان باشیم، برخی از کودکان نسبت به این محرک ‌ها حساس ‌اند و در صورت عبور از بحران حاد نیز برای سازگاری مجدد نیاز به کمک دارند.
تای هاتفیلد، نویسنده کتاب Parent shift و بنیان‌گذار برنامه فرزند ‌پروری می ‌گوید: به وجود آوردن آرامش در حال حاضر بسیار مهم است. کودکان از ما می ‌آموزند که چگونه در هنگام سختی استرس خود را مدیریت کرده و مشکلات را حل کنند.
بطور خلاصه، بهتر است با کودکان خود حرف بزنیم، بازی کنیم و کتاب بخوانیم و به کودکان و نوجوانان، سرمایه ی آینده، بیشتر توجه کنیم.

  • نویسنده : زینب یوسفی
  • منبع خبر : نصیر بوشهر