نصیربوشهر – مرتضی خضری – در شهرستان گناوه، شهری وجود دارد که روزگاری حاکم گناوه بود اما درهای بسته این شهر و شاید افکار بسته‌تر از دروازه، باعث شد تا آن بندر پر رونق، رونق خود را از دست بدهد. بندر ریگ در جنوب و در ۱۲ کیلومتر بندر گناوه قرار دارد. جمعیت این شهر […]

نصیربوشهر – مرتضی خضری – در شهرستان گناوه، شهری وجود دارد که روزگاری حاکم گناوه بود اما درهای بسته این شهر و شاید افکار بسته‌تر از دروازه، باعث شد تا آن بندر پر رونق، رونق خود را از دست بدهد. بندر ریگ در جنوب و در ۱۲ کیلومتر بندر گناوه قرار دارد. جمعیت این شهر طی سال‌ها نه کم می‌شود و نه زیاد، بسیاری از نقاط دیدنی این شهر به صورت بکر باقی مانده است. طی چند سال گذشته شورا و شهرداری بندر ریگ تلاش زیادی کرد تا ریگ از انزوا خارج شود اما هنوز تلاش‌ها به نتیجه‌ی مطلوب نرسیده است.

صبح آخرین روز تیرماه با هماهنگی عبدالخالق منصورزاده عضو شورای شهر بندر ریگ و عبدالمهدی شاهین‌زاده راهی سینه سور شدیم. در این سفر دریایی غلامرضا کرمی روزنامه‌نگار و مدیر مسئول هفته نامه دریادلان، الیاس احمدحسینی مدیر گناوه آنلاین، مجید دشتی‌زاده عکاس و سکان‌دار هلی‌شات و آریوبرزن خضری هم بودند.

شبه جزایر زیبا در اطراف بندر ریگ

در اطراف بندر ریگ و به موازات ساحل این بندر، مکان‌هایی وجود دارد که خدا برای گردشگری آفریده است. شبه جزیره میرمهنا و سینه سور در جنوب و غرب بندر ریگ قرار دارند. شبه جزیره سینه سور روزگاری مسکن و ماوای چند انگلیسی بود. در بندرریگ تا مدت‌ها سینه سور به «جزیره مستر» مشهور بود. سینه سور در زمان مد جزیره است و در زمان جزر باریکه راهی از میان گل و لای پیدا می‌شود.

بهترین نقطه برای تردد به سینه سور، خورک پاشور۱ است. این خور بین بندر ریگ و عرش قرار دارد و نزدیک‌ترین نقطه به شبه جزیره سینه سور است. فاصله ۲۶۰۰ متری این خورک و شبه جزیره سینه سور به دلیل داشتن پناهگاه‌های مختلف، بهترین مکان برای قایق‌رانی و استفاده از قایق‌های پارویی‌ست. هنوز هم این محدوده پر از قایق‌های پارویی‌ست. بین بندر ریگ و سینه سور حاله قرار دارد. این حاله برآمدگی کوچکی‌ست که در جنوب آن خور غُراب۲ قرار دارد. در انتهای خور غُراب و خور بندر، لنگرگاه قایق‌های صیادی قرار دارد که به سه‌دیره۳ مشهور است. نقاط مختلف در این محدوده نام‌های مختلفی دارد. پر زردی۴ و خور دَروی۵ از نقاط پر تردد در این محدوده است.

سینه سور چهارهزار متر طول دارد و در عریض‌ترین نقطه به ۲۵۰ متر می‌رسد. در یک سوی جزیره ساحل ماسه ای وجود دارد و در طرف دیگر خورک‌های مختلفی‌ست که هم می‌توان در آن صیادی کرد و هم قایق‌های پارویی را به حرکت در آورد. در سینه سور چند نخل دیده می‌شود و کهوری که سایبان صیادان خسته است. بوته‌های «سبد۶» بیشترین سهم در پوشش گیاهی سینه سور را دارند. «بغیض» و «سهچو» هم از بوته‌های خودرو در این شبه جزیره هستند. بلندترین تپه در سینه سور ۱۰ متر ارتفاع دارد.

آرامش حاکم بر سینه سور هر سینه پر دردی را آرام می‌کند. سینه سور مکانی رویایی و آرام برای خلاصی از هیاهوی شهر است. در سینه سور از آلودگی‌های صوتی هیچ خبری نیست. در این شبه جزیره کافی‌ست چند نهال کاشته شود. دنیای درون آن با هیچ سرمایه‌ای قابل قیاس نیست. تا به امروز هیچ نگاه کارشناسانه‌ای به این مکان رویایی نشده است اما این مکان می‌تواند بندر ریگ و گناوه را در گردشگری، تکان دهد.
۱-خورک پاشور= محلی برای شستشوی پا، صیادان بعد از لنگر کردن قایق‌های خود از میان گل و لای می‌گذشتند و در این خورک پاهای خود را می‌شستند و به همین دلیل به خورک پاشور مشهور شد.
۲- غُراب= کشتی
۳-دیره= قطب‌نما- ریش سفیدان و قدیمی‌های صیادی در بندر ریگ اعتقاد دارند به دلیل ورود آب از سه جهت به این مکان، به «سه‌دیره» مشهور شده است.
۴-پر زردی= محل صید ماهی پر زرد بوده و به پرزردی مشهور شده است.
۵- دَروی= عمیق‌ترین محلی که قایق‌ها از آن وارد خور می‌شوند.
۶- سبد= بوته‌ای که شاخه‌های آن جهت ساخت سبد استفاده می‌شد و به همین دلیل سبد نامیده می‌شود.

  • منبع خبر : نصیر بوشهر